۲۴ آبان ۱۴۰۵
برنامه نویسی

GitHub Actions چیست؟ راهنمای خودکارسازی تست و انتشار پروژه

آمنه قاسمپورآمنه قاسمپور
0
telegramtwitter
GitHub Actions چیست؟ راهنمای خودکارسازی تست و انتشار پروژه

در فرایند توسعه نرم‌افزار، بررسی کدها، اجرای تست‌ها و آماده‌سازی نسخه جدید پروژه از کارهایی هستند که توسعه‌دهندگان بارها تکرار می‌کنند. انجام دستی این مراحل علاوه بر صرف زمان، احتمال بروز خطا و فراموش شدن بعضی از بررسی‌ها را افزایش می‌دهد. به همین دلیل، خودکارسازی فرایندهای توسعه به یکی از بخش‌های مهم مهندسی نرم‌افزار تبدیل شده است.

GitHub Actions یکی از ابزارهایی است که این امکان را فراهم می‌کند تا بخش‌هایی از چرخه توسعه نرم‌افزار، مانند ساخت پروژه (Build)، اجرای تست‌ها (Test) و انتشار نسخه جدید (Deployment)، به‌صورت خودکار انجام شوند. با استفاده از این قابلیت، می‌توان مشخص کرد که پس از ثبت تغییرات در مخزن یا ایجاد یک درخواست ادغام (Pull Request)، مجموعه‌ای از عملیات مشخص اجرا شوند.

 

برای مثال، تصور کنید روی یک پروژه نرم‌افزاری کار می‌کنید و چندین توسعه‌دهنده در آن مشارکت دارند. هر بار که یکی از اعضای تیم کد جدیدی را به مخزن GitHub ارسال می‌کند، می‌توان فرایندی تعریف کرد که به‌صورت خودکار کدها را دریافت کند، وابستگی‌های موردنیاز را نصب کند و تست‌های پروژه را اجرا کند. در صورت موفقیت این مراحل، پروژه می‌تواند برای انتشار آماده شود.

در این مقاله با مفهوم GitHub Actions ، اجزای اصلی آن، نحوه عملکرد Workflow و ارتباط آن با فرایند CI/CD با GitHub Actions آشنا می‌شوید. همچنین با بررسی یک نمونه عملی، یاد می‌گیرید چگونه اجرای تست‌های یک پروژه را خودکار کنید و زمینه انتشار منظم‌تر نسخه‌های نرم‌افزار را فراهم آورید.

 

GitHub Actions چیست و چه کاربردی دارد؟

GitHub Actions یک پلتفرم خودکارسازی فرایندهای توسعه نرم‌افزار است که در محیط GitHub در دسترس قرار دارد. این ابزار به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد وظایف مختلف پروژه را با تعریف مجموعه‌ای از دستورها و مراحل اجرایی، به‌صورت خودکار انجام دهند.

این فرایندها در قالب فایل‌هایی با ساختار YAML تعریف می‌شوند و می‌توانند در واکنش به رویدادهای مختلف مخزن، مانند ارسال کد جدید (Push)، ایجاد Pull Request یا انتشار یک نسخه جدید اجرا شوند. همچنین امکان اجرای دستی یا زمان‌بندی‌شده آن‌ها وجود دارد.

یکی از مهم‌ترین کاربردهای این ابزار، پیاده‌سازی فرایند یکپارچه‌سازی مداوم (Continuous Integration) و تحویل یا استقرار مداوم (Continuous Delivery/Deployment) است. به کمک این قابلیت، توسعه‌دهنده می‌تواند اجرای تست‌ها، ساخت نسخه قابل انتشار و بعضی مراحل استقرار را بدون انجام دستی و تکراری هر مرحله مدیریت کند.

 

GitHub Actions چه مشکلاتی را حل می‌کند؟

در پروژه‌های نرم‌افزاری، بسیاری از وظایف توسعه به‌صورت مداوم تکرار می‌شوند. برای مثال، توسعه‌دهنده پس از تغییر کد باید پروژه را بررسی کند، تست‌ها را اجرا کند و از عملکرد صحیح بخش‌های مختلف آن مطمئن شود. اگر این مراحل به‌صورت دستی انجام شوند، با افزایش تعداد تغییرات و اعضای تیم، مدیریت آن‌ها دشوارتر خواهد شد.

GitHub Actions با خودکارسازی این وظایف، به کاهش کارهای تکراری و منظم‌تر شدن فرایند توسعه کمک می‌کند. توسعه‌دهندگان می‌توانند مشخص کنند که با وقوع یک رویداد مشخص، چه عملیاتی اجرا شود و نتیجه هر مرحله چگونه بررسی شود.

 

مهم‌ترین مشکلاتی که این ابزار در فرایند توسعه نرم‌افزار به کاهش آن‌ها کمک می‌کند عبارت‌اند از:

  • اجرای دستی و تکراری تست‌ها: می‌توان اجرای تست‌ها را پس از ثبت تغییرات یا ایجاد Pull Request به‌صورت خودکار انجام داد.
  • فراموش شدن مراحل بررسی کد: اجرای خودکار بررسی‌ها کمک می‌کند تغییرات پیش از ادغام در شاخه اصلی پروژه ارزیابی شوند.
  • ناهماهنگی در فرایند Build: می‌توان مراحل ساخت پروژه را در محیطی مشخص و با تنظیمات یکسان اجرا کرد.
  • پیچیدگی انتشار نسخه‌های جدید: با تعریف مراحل Deployment، بخشی از فرایند انتشار را خودکار کرد.
  • دشواری پیگیری خطاها: نتایج اجرای Workflow و گزارش خطاها در محیط GitHub قابل مشاهده هستند.

البته GitHub Actions به‌تنهایی تضمین نمی‌کند که نرم‌افزار بدون خطا باشد؛ کیفیت تست‌ها، تنظیمات Workflow و نحوه بررسی نتایج همچنان اهمیت دارند.

 

کاربردهای GitHub Actions در توسعه نرم‌افزار

قابلیت‌های GitHub Actions به اجرای تست محدود نمی‌شوند. این ابزار می‌تواند بخش‌های مختلف چرخه توسعه را خودکار کند و متناسب با نیاز هر پروژه، Workflowهای متفاوتی داشته باشد.

مهم‌ترین کاربردهای آن عبارت‌اند از:

۱. اجرای خودکار تست نرم‌افزار

یکی از رایج‌ترین کاربردهای GitHub Actions، اجرای تست‌های خودکار پس از ثبت تغییرات در مخزن است. برای مثال، می‌توان Workflow را طوری تنظیم کرد که با هر Push یا Pull Request، تست‌های واحد (Unit Tests) اجرا شوند و در صورت وجود خطا، نتیجه آن به توسعه‌دهندگان نمایش داده شود.

۲. ساخت خودکار پروژه (Build)

در پروژه‌هایی که به فرایند Build نیاز دارند، می‌توان مراحل آماده‌سازی و ساخت خروجی نرم‌افزار را خودکار کرد. این قابلیت در پروژه‌های JavaScript، Python، Java و بسیاری از فناوری‌های دیگر قابل استفاده است.

۳. بررسی کیفیت کد

می‌توان ابزارهای تحلیل کد و بررسی سبک برنامه‌نویسی را در Workflow قرار داد تا مشکلاتی مانند رعایت نکردن استانداردهای کدنویسی یا برخی خطاهای قابل تشخیص، پیش از ادغام تغییرات شناسایی شوند.

۴. انتشار خودکار نسخه جدید (Deployment)

پس از موفقیت مراحل تست و Build، می‌توان Workflow دیگری را برای انتشار پروژه تعریف کرد. برای نمونه، انتشار یک وب‌سایت یا ارسال نسخه جدید برنامه به محیط سرور می‌تواند با تنظیمات مناسب به‌صورت خودکار انجام شود.

۵. مدیریت وظایف زمان‌بندی‌شده

GitHub Actions امکان اجرای Workflow در زمان‌های مشخص را نیز فراهم می‌کند. برای مثال، می‌توان بررسی‌های دوره‌ای، تولید گزارش یا بعضی وظایف نگهداری پروژه را در بازه‌های زمانی مشخص اجرا کرد.

۶. خودکارسازی فرایندهای مرتبط با Docker

در پروژه‌های کانتینری، GitHub Actions می‌تواند برای ساخت Docker Image، اجرای بررسی‌های لازم و انتشار Image در یک Registry استفاده شود. این قابلیت به تیم توسعه کمک می‌کند مراحل آماده‌سازی و انتشار برنامه‌های کانتینری را در یک گردش کار منظم مدیریت کند.

در مجموع، کاربرد اصلی GitHub Actions این است که وظایف تکراری و قابل تعریف در چرخه توسعه نرم‌افزار را به فرایندهایی خودکار، قابل پیگیری و قابل تکرار تبدیل کند.

 

GitHub Actions چگونه کار می‌کند؟

برای درک نحوه عملکرد GitHub Actions باید با اجزای اصلی آن آشنا شوید. این ابزار بر اساس مجموعه‌ای از گردش‌کارها (Workflow) فعالیت می‌کند که با وقوع رویدادهای مشخص آغاز می‌شوند و از چندین وظیفه و مرحله اجرایی تشکیل شده‌اند.

به زبان ساده، توسعه‌دهنده ابتدا مشخص می‌کند چه اتفاقی باعث شروع فرایند شود؛ سپس تعیین می‌کند چه کارهایی باید انجام شوند و این کارها در چه محیطی اجرا شوند. GitHub Actions بر اساس تنظیمات تعریف‌شده، مراحل موردنظر را اجرا و نتیجه آن‌ها را ثبت می‌کند.

برای مثال، می‌توان یک Workflow تعریف کرد که با هر بار ارسال کد جدید به مخزن، ابتدا پروژه را دریافت کند، سپس وابستگی‌های آن را نصب کند و در نهایت تست‌ها را اجرا کند.

اجزای اصلی این فرایند شامل Workflow، Event، Job، Step، Runner و Action هستند.

اگر می‌خواهید ارتباط میان Workflow، Job، Step و Action را دقیق‌تر بشناسید، می‌توانید مستندات رسمی GitHub درباره مفاهیم اصلی GitHub Actions⁠ را مطالعه کنید.

اینفوگرافیک معماری و مراحل اجرای GitHub Actions

 

Workflow چیست؟

Workflow مجموعه‌ای از دستورها و تنظیمات است که مشخص می‌کند چه فرایندهایی و تحت چه شرایطی در مخزن GitHub اجرا شوند.

برای درک بهتر نحوه مدیریت مخزن، ثبت تغییرات و همکاری روی پروژه‌های نرم‌افزاری، آشنایی با مبانی Git و GitHub ضروری است. این مفاهیم به شما کمک می‌کنند ارتباط میان تغییرات کد، مخزن پروژه و اجرای خودکار Workflowها را بهتر درک کنید.

هر Workflow در یک فایل با فرمت YAML تعریف می‌شود و معمولاً در مسیر زیر قرار می‌گیرد:

.github/workflows/

برای مثال، اگر بخواهید تست‌های پروژه با هر بار ارسال کد جدید اجرا شوند، می‌توانید یک Workflow بسازید و رویداد شروع، مراحل اجرایی و محیط اجرای آن را در فایل مربوطه مشخص کنید.

یک مخزن GitHub می‌تواند چندین Workflow داشته باشد. برای نمونه، ممکن است یک Workflow مسئول اجرای تست‌ها باشد و Workflow دیگری فرایند انتشار نسخه جدید پروژه را مدیریت کند.

 

Event و Trigger چه نقشی دارند؟

Event رویدادی است که می‌تواند باعث شروع یک Workflow شود. توسعه‌دهنده با تعریف رویدادهای موردنظر مشخص می‌کند چه اتفاقی باید فرایند خودکارسازی را فعال کند.

برخی از رویدادهای رایج عبارت‌اند از:

  • push: زمانی که تغییرات جدید به یک شاخه از مخزن ارسال می‌شوند.
  • pull_request: هنگام ایجاد یا به‌روزرسانی یک Pull Request.
  • schedule: برای اجرای زمان‌بندی‌شده Workflow.
  • workflow_dispatch: برای اجرای دستی Workflow از محیط GitHub.
  • release: هنگام ایجاد یا انتشار یک نسخه جدید.

برای مثال، اگر بخواهید با هر بار ارسال کد به شاخه اصلی پروژه، تست‌ها اجرا شوند، می‌توانید رویداد push را برای شاخه موردنظر تعریف کنید.

در GitHub Actions، رویدادهایی که باعث اجرای Workflow می‌شوند، Workflow Triggers نام دارند. این رویدادها با کلید on در فایل YAML تعریف می‌شوند. برای مثال، رویداد push هنگام ارسال تغییرات به مخزن و رویداد pull_request هنگام ایجاد یا به‌روزرسانی یک درخواست ادغام می‌تواند باعث اجرای Workflow شود.

بنابراین، Event به نوع رویداد و Trigger به نقش آن در فعال‌کردن Workflow اشاره دارد؛ این دو مفهوم در ساختار GitHub Actions اجزای مستقل و جداگانه‌ای نیستند.

 

Job و Step چه تفاوتی دارند؟

در ساختار GitHub Actions، هر Workflow می‌تواند شامل یک یا چند Job باشد. هر Job نیز از چند Step تشکیل می‌شود که به‌ترتیب اجرا می‌شوند.

_Job چیست؟

Job مجموعه‌ای از مراحل اجرایی است که در یک محیط مشخص اجرا می‌شوند. هر Job به یک Runner نیاز دارد و می‌تواند وظایفی مانند نصب وابستگی‌ها، اجرای تست‌ها یا ساخت پروژه را انجام دهد.

به‌طور پیش‌فرض، Jobهای مختلف یک Workflow می‌توانند به‌صورت موازی اجرا شوند؛ اما با استفاده از تنظیماتی مانند needs می‌توان وابستگی و ترتیب اجرای آن‌ها را مشخص کرد.

_Step چیست؟

Step یک مرحله اجرایی درون Job است. هر Step می‌تواند یک دستور خط فرمان را اجرا کند یا از یک Action برای انجام وظیفه‌ای مشخص استفاده کند.

برای مثال، در یک Job مربوط به تست پروژه Python، مراحل زیر می‌توانند تعریف شوند:

  1. دریافت کد مخزن.
  2. تنظیم نسخه Python.
  3. نصب کتابخانه‌های موردنیاز.
  4. اجرای تست‌های پروژه.

در نتیجه، تفاوت اصلی این دو مفهوم در سطح وظایف آن‌هاست: Job یک مجموعه از مراحل اجرایی است و Step یکی از همان مراحل محسوب می‌شود.

 

Runner چیست؟

Runner محیطی است که Jobهای تعریف‌شده در Workflow در آن اجرا می‌شوند. این محیط منابع و امکانات لازم برای اجرای دستورها و مراحل پروژه را فراهم می‌کند.

GitHub Actions از Runnerهای میزبانی‌شده توسط GitHub و Runnerهای خودمیزبان (Self-hosted Runner) پشتیبانی می‌کند.

  • GitHub-hosted Runner: محیط اجرایی آماده‌ای است که GitHub مدیریت می‌کند و متناسب با سیستم‌عامل و نیاز پروژه انتخاب می‌شود.
  • Self-hosted Runner: محیطی است که خود توسعه‌دهنده یا سازمان آن را راه‌اندازی و مدیریت می‌کند.

برای مثال، اگر پروژه به محیط لینوکس نیاز داشته باشد، می‌توان یک Runner مبتنی بر Ubuntu انتخاب کرد تا مراحل Workflow در آن اجرا شوند.

انتخاب Runner به فناوری‌های مورد استفاده، نیازهای پروژه و منابع محاسباتی موردنیاز بستگی دارد.

 

Action چیست؟

Action یک واحد قابل استفاده مجدد است که برای انجام وظایف مشخص در Workflow طراحی شده است. توسعه‌دهندگان می‌توانند به‌جای نوشتن تمام دستورها از ابتدا، از Actionهای موجود استفاده کنند یا Action اختصاصی خود را بسازند.

برای مثال، Action مربوط به Checkout می‌تواند کد مخزن را در محیط Runner دریافت کند تا مراحل بعدی روی آن اجرا شوند.

در فایل Workflow معمولاً با کلید uses یک Action فراخوانی می‌شود؛ درحالی‌که کلید run برای اجرای مستقیم دستورهای خط فرمان کاربرد دارد.

به‌عنوان نمونه:

  • actions/checkout: دریافت کد مخزن.
  • actions/setup-python: تنظیم نسخه Python در محیط اجرا.

هنگام استفاده از Actionهای شخص ثالث باید منبع و نسخه آن‌ها را بررسی کرد و از ارجاع به نسخه‌های معتبر و قابل اعتماد استفاده کرد.

درک تفاوت این اجزا به شما کمک می‌کند ساختار فایل‌های Workflow را بهتر بشناسید و فرایندهای خودکارسازی پروژه را متناسب با نیازتان طراحی کنید.

 

تفاوت CI، CD و Deployment در فرایند توسعه نرم‌افزار

در فرایند توسعه نرم‌افزار، فقط نوشتن کد و اضافه‌کردن قابلیت‌های جدید اهمیت ندارد؛ تغییرات باید به‌صورت منظم بررسی شوند، خطاهای احتمالی پیش از انتشار شناسایی شوند و نسخه‌های تأییدشده در اختیار کاربران قرار بگیرند. مفاهیم Continuous Integration (CI)، Continuous Delivery و Continuous Deployment به همین مراحل از چرخه توسعه مربوط می‌شوند.

اگرچه این اصطلاحات به یکدیگر ارتباط دارند، کاربرد یکسانی ندارند. شناخت تفاوت آن‌ها کمک می‌کند هنگام طراحی Workflow در GitHub Actions، مراحل مناسب برای تست، آماده‌سازی و انتشار پروژه را انتخاب کنید.

 

Continuous Integration چیست؟

ادغام مداوم (Continuous Integration یا CI) رویکردی در توسعه نرم‌افزار است که در آن توسعه‌دهندگان تغییرات کد را به‌صورت مکرر در یک مخزن مشترک ثبت و ادغام می‌کنند. پس از ثبت تغییرات، فرایندهای خودکاری مانند Build و اجرای تست‌ها می‌توانند برای بررسی صحت کد اجرا شوند.

هدف اصلی CI این است که خطاها و ناسازگاری‌ها در مراحل اولیه شناسایی شوند؛ نه اینکه مشکلات پس از ادغام حجم زیادی از تغییرات یا نزدیک انتشار نسخه نهایی مشخص شوند.

برای مثال، فرض کنید چند توسعه‌دهنده روی بخش‌های مختلف یک پروژه کار می‌کنند. هر بار که یکی از آن‌ها تغییرات خود را به مخزن GitHub ارسال می‌کند، یک Workflow اجرا می‌شود و تست‌های مشخص‌شده را انجام می‌دهد. اگر یکی از تست‌ها با شکست مواجه شود، نتیجه اجرای آن در GitHub قابل مشاهده خواهد بود و تیم می‌تواند پیش از ادغام تغییرات، مشکل را بررسی کند.

در پروژه‌هایی که API دارند، بررسی عملکرد endpointها نیز می‌تواند بخشی از فرایند کنترل کیفیت باشد. برای آشنایی با روش ارسال درخواست و بررسی پاسخ API، می‌توانید مقاله تست API با Postman را مطالعه کنید.

 

Continuous Delivery و Continuous 

Deployment چه تفاوتی دارند؟

پس از مرحله CI، نوبت به آماده‌سازی و انتشار نرم‌افزار می‌رسد. در این مرحله دو مفهوم Continuous Delivery و Continuous Deployment مطرح می‌شوند که تفاوت اصلی آن‌ها در نحوه انتقال نسخه تأییدشده به محیط عملیاتی است.

تحویل مداوم (Continuous Delivery) به این معناست که تغییرات پس از Build و اجرای موفق تست‌ها، در وضعیت آماده انتشار قرار می‌گیرند. با این حال، انتقال نسخه به محیط عملیاتی یا Production معمولاً به تأیید یا اقدام مشخصی از طرف انسان نیاز دارد.

در مقابل، استقرار مداوم (Continuous Deployment) فرایندی است که در آن تغییراتی که تمام بررسی‌ها و تست‌های تعیین‌شده را با موفقیت پشت سر گذاشته‌اند، به‌صورت خودکار در محیط Production منتشر می‌شوند؛ بنابراین برای هر انتشار موفق، به تأیید دستی جداگانه نیاز نیست.

برای روشن‌تر شدن تفاوت این دو رویکرد، یک مثال ساده را در نظر بگیرید:

  • در Continuous Delivery، کد پس از عبور از تست‌ها آماده انتشار می‌شود، اما مسئول انتشار باید اجرای مرحله نهایی را تأیید کند.
  • در Continuous Deployment، اگر کد تمام بررسی‌های تعیین‌شده را با موفقیت پشت سر بگذارد، فرایند استقرار به‌صورت خودکار ادامه پیدا می‌کند.

انتخاب هر روش به شرایط پروژه، حساسیت نرم‌افزار، فرایندهای کنترل کیفیت و میزان نظارت موردنیاز بستگی دارد.

 

Deployment چیست و چه ارتباطی با CI/CD دارد؟

Deployment یا استقرار به فرایند انتقال و قرار دادن نسخه‌ای از نرم‌افزار در یک محیط مقصد گفته می‌شود؛ برای مثال، انتقال نسخه جدید یک وب‌سایت به سرور Production یا انتشار یک برنامه در محیط آزمایشی Staging.

Deployment به‌تنهایی مترادف CI/CD نیست؛ بلکه می‌تواند یکی از مراحل فرایند تحویل یا استقرار نرم‌افزار باشد. همچنین هر پروژه‌ای که از CI استفاده می‌کند، الزاماً انتشار خودکار ندارد.

در یک فرایند معمول CI/CD، ابتدا تغییرات کد بررسی و تست می‌شوند، سپس نسخه قابل انتشار آماده می‌شود و در نهایت، با توجه به سیاست پروژه، استقرار به‌صورت دستی یا خودکار انجام می‌گیرد.

 

GitHub Actions چه نقشی در CI/CD دارد؟

GitHub Actions ابزاری برای خودکارسازی مراحل مختلف چرخه توسعه نرم‌افزار است. با تعریف Workflow می‌توان مشخص کرد که پس از رخدادهایی مانند Push یا ایجاد Pull Request، چه فرایندهایی اجرا شوند.

برای مثال، یک Workflow می‌تواند مراحل زیر را انجام دهد:

  1. دریافت کد پروژه از مخزن GitHub
  2. آماده‌سازی محیط اجرای برنامه
  3. نصب وابستگی‌های موردنیاز
  4. اجرای تست‌های خودکار
  5. ساخت نسخه قابل انتشار در صورت موفقیت بررسی‌ها
  6. اجرای مراحل استقرار، در صورت تعریف و تأیید شرایط لازم

نکته مهم این است که GitHub Actions به‌خودی‌خود به معنای فعال‌بودن تمام مراحل CI/CD نیست. شما باید با توجه به نیاز پروژه، Workflowهای مربوط به تست، Build و Deployment را تعریف و پیکربندی کنید.

 

ساختار فایل Workflow در GitHub Actions

برای استفاده از GitHub Actions باید فرایندهای موردنظر خود را در قالب فایل‌های پیکربندی با فرمت YAML تعریف کنید. این فایل‌ها مشخص می‌کنند Workflow در چه شرایطی اجرا شود، چه Jobهایی داشته باشد و هر Job چه مراحلی را انجام دهد.

هر Workflow می‌تواند چندین وظیفه مانند دریافت کد، نصب وابستگی‌ها، اجرای تست و ساخت نسخه قابل انتشار را مدیریت کند. آشنایی با ساختار این فایل‌ها به شما کمک می‌کند فرایندهای خودکار پروژه را متناسب با نیازتان طراحی کنید.

 

فایل Workflow کجا قرار می‌گیرد؟

فایل‌های Workflow باید در مسیر مشخصی داخل مخزن GitHub ذخیره شوند:

.github/
└── workflows/
    ├── tests.yml
    └── build.yml

پوشه .github/workflows/ محل نگهداری فایل‌های Workflow است. هر فایل YAML در این پوشه می‌تواند یک Workflow مستقل تعریف کند.

برای مثال، می‌توانید یک فایل برای اجرای تست‌های خودکار و فایل دیگری برای ساخت نسخه قابل انتشار پروژه در نظر بگیرید. نام فایل‌ها اختیاری است، اما باید از پسوندهایی مانند .yml یا .yaml استفاده کنند.

 

اجزای اصلی فایل Workflow کدام‌اند؟

یک فایل Workflow از چند بخش اصلی تشکیل می‌شود. هر بخش مسئولیت مشخصی دارد و در کنار سایر بخش‌ها، نحوه اجرای فرایند خودکار را تعیین می‌کند.

در ادامه، مهم‌ترین کلیدهای مورد استفاده در این فایل را بررسی می‌کنیم.

۱. نام Workflow با کلید name

کلید name برای تعیین نام Workflow استفاده می‌شود. این نام در محیط GitHub نمایش داده می‌شود و به شناسایی راحت‌تر فرایندهای مختلف کمک می‌کند.

name: Python Tests

در این مثال، نام Workflow برابر با Python Tests است.

۲. تعیین زمان اجرا با کلید on

کلید on مشخص می‌کند Workflow در پاسخ به چه رویدادهایی اجرا شود. برای مثال، می‌توان اجرای آن را به ثبت تغییرات جدید در مخزن یا ایجاد Pull Request وابسته کرد.

on:
  push:
    branches:
      - main
  pull_request:
    branches:
      - main

در این مثال، Workflow هنگام ثبت تغییرات روی شاخه main یا ایجاد Pull Request با مقصد این شاخه اجرا می‌شود.

۳. تعریف Jobها با کلید jobs

کلید jobs وظایفی را مشخص می‌کند که Workflow باید اجرا کند. هر Job مجموعه‌ای از مراحل مرتبط را در بر می‌گیرد و روی یک Runner اجرا می‌شود.

برای مثال:

jobs:
  test:
    runs-on: ubuntu-latest

در این نمونه، یک Job با نام test تعریف شده است که روی محیط Ubuntu اجرا می‌شود.

۴. انتخاب محیط اجرا با runs-on

کلید runs-on مشخص می‌کند Job روی چه نوع Runner اجرا شود. GitHub محیط‌های آماده‌ای مانند Ubuntu، Windows و macOS ارائه می‌دهد.

برای مثال:

runs-on: ubuntu-latest

این تنظیم، Job را روی یکی از Runnerهای میزبانی‌شده توسط GitHub با سیستم‌عامل Ubuntu اجرا می‌کند.

۵. تعریف مراحل اجرا با steps

هر Job می‌تواند شامل چند Step باشد. Stepها به ترتیب تعریف‌شده اجرا می‌شوند و هرکدام وظیفه مشخصی مانند دریافت کد، نصب وابستگی‌ها یا اجرای تست را بر عهده دارند.

برای مثال:

steps:
  - name: Checkout repository
    uses: actions/checkout@v4

  - name: Show Python version
    run: python --version

در این نمونه، Step اول با استفاده از Action مربوط به Checkout کد مخزن را دریافت می‌کند. Step دوم دستور نمایش نسخه Python را اجرا می‌کند.

۶. استفاده از Action و دستور run

در بخش steps معمولاً با دو روش اصلی کار می‌کنید:

  • uses: برای فراخوانی یک Action آماده یا قابل استفاده مجدد به کار می‌رود.
  • run: برای اجرای مستقیم دستورهای خط فرمان یا اسکریپت‌ها استفاده می‌شود.

برای مثال، actions/checkout@v4 یک Action آماده برای دریافت کد مخزن است؛ در حالی که دستور python --version با استفاده از run اجرا می‌شود.

 

یک نمونه ساده از فایل Workflow

حالا که با اجزای اصلی آشنا شدید، می‌توانید آن‌ها را در قالب یک فایل کنار هم قرار دهید. نمونه زیر یک Workflow ساده را نشان می‌دهد که با Push روی شاخه main اجرا می‌شود، کد پروژه را دریافت می‌کند و نسخه Python را نمایش می‌دهد.

name: Python Workflow

on:
  push:
    branches:
      - main

jobs:
  check-python:
    runs-on: ubuntu-latest

    steps:
      - name: Checkout repository
        uses: actions/checkout@v4

      - name: Set up Python
        uses: actions/setup-python@v5
        with:
          python-version: '3.12'

      - name: Show Python version
        run: python --version

در این فایل، ابتدا نام Workflow مشخص شده است. سپس با کلید on تعیین می‌شود که اجرای آن به Push روی شاخه main وابسته باشد. در ادامه، یک Job با نام check-python تعریف شده که روی Ubuntu اجرا می‌شود.

در بخش steps ابتدا کد مخزن دریافت می‌شود، سپس محیط Python با نسخه مشخص‌شده آماده خواهد شد و در مرحله آخر، نسخه نصب‌شده Python نمایش داده می‌شود.

این نمونه صرفاً برای آشنایی با ساختار Workflow است و هنوز تستی روی کد پروژه اجرا نمی‌کند. در بخش عملی بعدی، همین ساختار را توسعه می‌دهیم تا یک پروژه Python را به‌صورت خودکار تست کنیم.

ساختار پوشه .github/workflows و نمونه فایل YAML

 

اجرای اولین Workflow برای تست خودکار پروژه Python

برای درک بهتر نحوه کار GitHub Actions، بهتر است یک Workflow ساده و کاربردی بسازیم. در این مثال، فرض می‌کنیم یک پروژه Python داریم و می‌خواهیم هر بار که تغییرات جدیدی در مخزن ثبت می‌شود یا یک Pull Request ایجاد می‌شود، تست‌های پروژه به‌صورت خودکار اجرا شوند.

این کار به شناسایی سریع خطاها کمک می‌کند و باعث می‌شود پیش از ادغام تغییرات، وضعیت تست‌های پروژه مشخص باشد.

 

_مرحله اول: آماده‌سازی مخزن GitHub

ابتدا باید یک مخزن GitHub داشته باشید که فایل‌های پروژه Python در آن قرار گرفته باشند. اگر هنوز پروژه‌ای ندارید، می‌توانید یک پروژه ساده ایجاد کنید که حداقل شامل فایل برنامه و فایل تست باشد.

ساختار پیشنهادی پروژه به شکل زیر است:

python-project/
├── app.py
├── test_app.py
└── requirements.txt

در این مثال، فایل app.py شامل کد اصلی برنامه، فایل test_app.py شامل تست‌ها و فایل requirements.txt شامل وابستگی‌های موردنیاز پروژه است.

برای نمونه، محتوای فایل app.py می‌تواند به شکل زیر باشد:

def add(a, b):
    return a + b

حالا در فایل test_app.py یک تست ساده برای بررسی عملکرد تابع تعریف می‌کنیم:

from app import add

def test_add():
    assert add(2, 3) == 5

در این مثال از ابزار pytest برای اجرای تست استفاده می‌کنیم. بنابراین محتوای فایل requirements.txt به شکل زیر خواهد بود:

pytest

 

_مرحله دوم: ایجاد پوشه و فایل Workflow

در مخزن GitHub وارد بخش افزودن فایل جدید شوید و مسیر زیر را برای فایل Workflow ایجاد کنید:

.github/workflows/python-tests.yml

این مسیر شامل پوشه .github، پوشه workflows و فایل python-tests.yml است.

GitHub فایل‌های YAML موجود در این پوشه را به‌عنوان Workflow شناسایی می‌کند؛ بنابراین لازم نیست ابزار جداگانه‌ای برای فعال‌کردن آن نصب کنید.

 

_مرحله سوم: نوشتن تنظیمات Workflow

محتوای زیر را در فایل python-tests.yml قرار دهید:

name: Python Tests

on:
  push:
    branches:
      - main
  pull_request:
    branches:
      - main

jobs:
  test:
    runs-on: ubuntu-latest

    steps:
      - name: Checkout repository
        uses: actions/checkout@v4

      - name: Set up Python
        uses: actions/setup-python@v5
        with:
          python-version: '3.12'

      - name: Install dependencies
        run: |
          python -m pip install --upgrade pip
          pip install -r requirements.txt

      - name: Run tests
        run: pytest

در این Workflow، چند مرحله برای آماده‌سازی محیط و اجرای تست‌ها تعریف شده است:

  1. Checkout repository: کد پروژه را از مخزن دریافت می‌کند تا Runner بتواند به فایل‌های آن دسترسی داشته باشد.
  2. Set up Python: محیط اجرای Python را با نسخه 3.12 آماده می‌کند.
  3. Install dependencies: وابستگی‌های موردنیاز پروژه را از فایل requirements.txt نصب می‌کند.
  4. Run tests: دستور pytest را اجرا می‌کند تا تست‌های موجود در پروژه بررسی شوند.

 

_مرحله چهارم: ذخیره فایل و اجرای Workflow

پس از تکمیل فایل، تغییرات را در مخزن ذخیره کنید. اگر فایل را در شاخه main قرار دهید، رویداد push باعث اجرای Workflow خواهد شد.

برای مشاهده نتیجه اجرا:

  1. وارد مخزن GitHub شوید.
  2. از نوار بالای مخزن، بخش Actions را انتخاب کنید.
  3. Workflow با نام Python Tests را در فهرست اجراها پیدا کنید.
  4. روی اجرای موردنظر کلیک کنید تا جزئیات Job و Stepها نمایش داده شوند.

اگر تمام مراحل با موفقیت انجام شوند، اجرای Workflow با وضعیت موفقیت نمایش داده می‌شود. در صورت بروز خطا نیز می‌توانید وارد مرحله ناموفق شوید و گزارش اجرای آن را بررسی کنید.

توجه: این نمونه یک پیکربندی پیشنهادی برای پروژه‌ای با ساختار معرفی‌شده است. موفقیت اجرای آن باید پس از قرار دادن فایل‌ها در مخزن و اجرای واقعی Workflow بررسی شود؛ صرفاً نوشتن فایل YAML به معنی اجرای موفق تست‌ها نیست.

مراحل اجرای تست خودکار پروژه Python با GitHub Actions

 

چگونه انتشار پروژه را با GitHub Actions خودکار کنیم؟

اجرای تست‌های خودکار تنها یکی از کاربردهای GitHub Actions است. پس از بررسی و تأیید کد، می‌توان مراحل آماده‌سازی و انتشار نسخه جدید نرم‌افزار را نیز به کمک Workflowها خودکار کرد.

در یک فرایند معمول، ابتدا کد پروژه Build و تست می‌شود. اگر این مراحل موفقیت‌آمیز باشند، Workflow می‌تواند نسخه آماده انتشار را به محیط موردنظر منتقل کند. این محیط ممکن است یک سرور، سرویس میزبانی ابری یا بستر انتشار برنامه باشد.

 

فرایند انتشار خودکار پروژه چگونه کار می‌کند؟

برای درک بهتر، فرض کنید یک پروژه وب دارید و می‌خواهید پس از ادغام تغییرات در شاخه main، نسخه جدید آن منتشر شود.

یک فرایند ساده انتشار خودکار می‌تواند شامل مراحل زیر باشد:

  1. ثبت تغییرات: توسعه‌دهنده تغییرات را به شاخه اصلی مخزن ارسال می‌کند.
  2. اجرای تست‌ها: GitHub Actions تست‌های تعریف‌شده را اجرا می‌کند تا خطاهای احتمالی شناسایی شوند.
  3. ساخت نسخه پروژه: در صورت موفقیت تست‌ها، فایل‌ها یا بسته موردنیاز برای انتشار آماده می‌شوند.
  4. انتقال به محیط مقصد: نسخه آماده‌شده به سرویس میزبانی یا سرور منتقل می‌شود.
  5. بررسی نتیجه انتشار: وضعیت اجرای مراحل و نتیجه استقرار از طریق بخش Actions قابل مشاهده است.

اگر یکی از مراحل ضروری مانند تست یا Build با شکست مواجه شود، می‌توان با تعریف وابستگی میان Jobها مانع اجرای مرحله انتشار شد.

 

چگونه اجرای تست را به مرحله انتشار متصل کنیم؟

در GitHub Actions می‌توان با استفاده از کلید needs مشخص کرد که یک Job تنها پس از موفقیت Job دیگری اجرا شود.

برای مثال، ساختار زیر را در نظر بگیرید:

name: Build and Deploy

on:
  push:
    branches:
      - main

jobs:
  test:
    runs-on: ubuntu-latest

    steps:
      - name: Checkout repository
        uses: actions/checkout@v4

      - name: Run tests
        run: echo "Run project tests here"

  deploy:
    needs: test
    runs-on: ubuntu-latest
    environment: production

    steps:
      - name: Deployment step
        run: echo "Run deployment commands here"

در این نمونه، دو Job با نام‌های test و deploy تعریف شده‌اند.

Job اول وظیفه اجرای تست‌ها را دارد. Job دوم با استفاده از needs: test به Job اول وابسته شده است؛ بنابراین فقط در صورت موفقیت Job تست اجرا می‌شود.

همچنین با تعریف environment: production مشخص می‌کنیم که Job انتشار به محیطی با نام production مربوط است. این محیط را می‌توان در تنظیمات مخزن GitHub ایجاد و برای آن قوانین محافظتی تعریف کرد.

توجه: دستورهای echo در این نمونه صرفاً جایگزین نمایشی برای تست و استقرار هستند و هیچ تست واقعی یا انتشاری انجام نمی‌دهند. برای اجرای عملی باید دستورهای تست و Build پروژه و ابزار استقرار متناسب با سرویس میزبانی خود را جایگزین کنید.

 

محیط‌های Staging و Production چه کاربردی دارند؟

در پروژه‌های نرم‌افزاری بهتر است تغییرات مستقیماً و بدون بررسی وارد محیطی نشوند که کاربران واقعی از آن استفاده می‌کنند. به همین دلیل، معمولاً از محیط‌های جداگانه برای آزمایش و انتشار استفاده می‌شود.

  • Staging: محیطی برای بررسی نسخه جدید پیش از انتشار نهایی است. تیم توسعه می‌تواند عملکرد نسخه آماده‌شده را در شرایطی نزدیک به محیط واقعی بررسی کند.
  • Production: محیط عملیاتی است که نسخه منتشرشده نرم‌افزار در اختیار کاربران قرار می‌گیرد.

در GitHub Actions می‌توانید این محیط‌ها را تعریف کنید و برای انتشار به Production، تأیید دستی یا محدودیت شاخه در نظر بگیرید. به این ترتیب، هر تغییری بدون عبور از شرایط تعیین‌شده به محیط اصلی منتقل نمی‌شود.

 

چه اطلاعاتی برای انتشار خودکار لازم است؟

برای استقرار پروژه روی بسیاری از سرورها یا سرویس‌های میزبانی، Workflow به اطلاعاتی مانند آدرس سرور، نام کاربری، کلید دسترسی یا توکن نیاز دارد.

این اطلاعات نباید مستقیماً داخل فایل YAML یا کد پروژه نوشته شوند؛ زیرا ممکن است در مخزن قابل مشاهده باشند و امنیت سرور یا سرویس را به خطر بیندازند.

در GitHub می‌توانید اطلاعات محرمانه را در بخش Secrets ذخیره کنید و هنگام اجرای Workflow به آن‌ها دسترسی داشته باشید. روش دقیق تعریف و استفاده از این اطلاعات را در بخش بعدی بررسی می‌کنیم.

 

آیا GitHub Actions برای همه پروژه‌ها انتشار خودکار انجام می‌دهد؟

خیر. GitHub Actions ابزار خودکارسازی فرایندهاست و به‌تنهایی سرویس میزبانی یا سرور اجرای برنامه محسوب نمی‌شود.

برای انتشار پروژه باید مقصد استقرار مشخص باشد و ابزارها، دسترسی‌ها و دستورهای لازم برای انتقال نسخه آماده‌شده به آن مقصد تنظیم شوند.

برای مثال، روش انتشار یک وب‌سایت استاتیک روی GitHub Pages با استقرار یک برنامه روی VPS یا سرویس ابری متفاوت است. بنابراین Workflow باید متناسب با فناوری پروژه و زیرساخت مقصد طراحی شود.

 

نکات امنیتی و خطاهای رایج در GitHub Actions

خودکارسازی فرایندهای توسعه نرم‌افزار با GitHub Actions می‌تواند سرعت انجام کارها را افزایش دهد؛ اما اگر Workflowها به‌درستی پیکربندی نشوند، ممکن است اطلاعات محرمانه پروژه افشا شوند یا دسترسی‌های غیرضروری در اختیار فرایندهای خودکار قرار بگیرند.

از آنجا که Workflowها می‌توانند به مخزن، توکن‌ها و محیط‌های استقرار دسترسی داشته باشند، رعایت اصول امنیتی هنگام طراحی آن‌ها اهمیت زیادی دارد.

 

چگونه از اطلاعات محرمانه در GitHub Actions محافظت کنیم؟

یکی از مهم‌ترین نکات امنیتی، نگهداری صحیح اطلاعاتی مانند رمز عبور سرور، کلید خصوصی SSH، توکن دسترسی و اطلاعات اتصال به سرویس‌های خارجی است.

این اطلاعات نباید به‌صورت مستقیم داخل فایل YAML یا کد پروژه نوشته شوند. زیرا ممکن است افراد دیگر با مشاهده مخزن یا فایل‌های آن به این اطلاعات دسترسی پیدا کنند.

GitHub برای مدیریت چنین اطلاعاتی قابلیتی به نام GitHub Actions Secrets ارائه می‌دهد. با استفاده از آن می‌توانید اطلاعات محرمانه را در مخزن، سازمان یا محیط استقرار ذخیره کنید و هنگام اجرای Workflow به آن‌ها دسترسی داشته باشید.

برای مثال، فرض کنید برای اتصال به یک سرور به یک کلید دسترسی نیاز دارید. ابتدا می‌توانید آن را با نام SERVER_KEY در بخش Secrets مخزن ذخیره کنید و سپس در Workflow به شکل زیر به آن ارجاع دهید:

steps:
  - name: Connect to server
    env:
      SERVER_KEY: ${{ secrets.SERVER_KEY }}
    run: |
      echo "Deployment credentials are available"

در این نمونه، مقدار Secret به‌عنوان متغیر محیطی در اختیار Step قرار می‌گیرد؛ اما خود مقدار محرمانه در فایل YAML نوشته نشده است.

نکته امنیتی: هیچ‌وقت برای آزمایش، مقدار واقعی Secret را با دستورهایی مانند echo "$SERVER_KEY" در خروجی Workflow چاپ نکنید. همچنین نباید فرض کنید GitHub در همه شرایط و برای تمام شکل‌های تغییر داده، اطلاعات محرمانه را به‌طور کامل از Logها پنهان می‌کند.

 

چرا باید دسترسی GITHUB_TOKEN را محدود کنیم؟

GitHub Actions برای انجام برخی عملیات روی مخزن از توکنی به نام GITHUB_TOKEN استفاده می‌کند. این توکن می‌تواند با توجه به تنظیمات Workflow، مجوزهایی مانند خواندن محتوا یا نوشتن در مخزن داشته باشد.

اعطای دسترسی بیشتر از نیاز، ریسک امنیتی ایجاد می‌کند. بهتر است فقط مجوزهایی را فعال کنید که Workflow واقعاً به آن‌ها نیاز دارد.

برای مثال، اگر Workflow صرفاً باید کد مخزن را دریافت و تست کند، می‌توانید دسترسی را به خواندن محتوا محدود کنید:

permissions:
  contents: read

در صورت نیاز به عملیات دیگری، باید مجوز متناسب با همان عملیات را به‌صورت آگاهانه اضافه کنید.

 

چرا استفاده از Actionهای ناشناس خطرناک است؟

در GitHub Marketplace و مخازن عمومی، Actionهای متعددی برای انجام کارهای مختلف وجود دارند. با این حال، نباید هر Action را بدون بررسی در Workflow خود استفاده کنید.

یک Action می‌تواند در محدوده دسترسی‌هایی که در اختیار دارد، با فایل‌ها، متغیرهای محیطی و اطلاعات محرمانه تعامل داشته باشد. بنابراین استفاده از Action نامعتبر یا آسیب‌پذیر ممکن است امنیت کل فرایند خودکار را تحت تأثیر قرار دهد.

پیش از استفاده از Actionهای شخص ثالث:

  • منبع و مخزن اصلی آن را بررسی کنید.
  • میزان اعتبار و سابقه نگهداری پروژه را ارزیابی کنید.
  • مجوزهای موردنیاز Action را بررسی کنید.
  • از نسخه‌های مشخص و قابل اعتماد استفاده کنید.
  • در صورت امکان، Action را به یک Commit SHA کامل و مشخص محدود کنید.

استفاده از Commit SHA کامل، به‌جای ارجاع صرف به یک Tag قابل تغییر، کمک می‌کند دقیقاً همان نسخه‌ای اجرا شود که بررسی کرده‌اید. GitHub همچنین برای مخازنی که از قابلیت قفل‌کردن وابستگی‌های Workflow استفاده می‌کنند، روش مدیریت وابستگی‌های دقیق‌تری ارائه می‌دهد.

 

خطاهای رایج هنگام کار با GitHub Actions

در کنار مسائل امنیتی، برخی اشتباهات در پیکربندی Workflow نیز می‌توانند باعث شکست اجرای فرایندهای خودکار شوند.

خطای رایجعلت احتمالیراهکار
اجرا نشدن Workflowقرار نگرفتن فایل در مسیر صحیح یا تعریف نادرست رویدادبررسی مسیر .github/workflows/ و تنظیمات on
شکست نصب وابستگی‌هااشتباه بودن نام یا مسیر فایل وابستگی‌هابررسی requirements.txt و مسیر پروژه
پیدا نشدن فایل‌های پروژهاجرا نشدن مرحله Checkoutبررسی استفاده از actions/checkout
شکست تست‌هاوجود خطا در کد یا تنظیمات محیط اجرابررسی گزارش تست و نسخه ابزارها
دسترسی نداشتن به Secretاشتباه بودن نام Secret یا محدودیت دسترسیبررسی تنظیمات Secrets و محیط استقرار
شکست مرحله Deploymentتنظیم نبودن مقصد یا اعتبارنامه‌های اتصالبررسی تنظیمات سرور و مجوزهای دسترسی

 

چگونه خطاهای Workflow را پیدا و برطرف کنیم؟

اگر Workflow با شکست مواجه شود، GitHub اطلاعات اجرای آن را در بخش Actions نمایش می‌دهد. برای بررسی مشکل، وارد مخزن شوید و از بخش Actions، اجرای ناموفق را انتخاب کنید.

سپس Job و Step دارای خطا را پیدا کنید و گزارش اجرای آن را بررسی کنید.

بهتر است هنگام عیب‌یابی، مراحل را به‌ترتیب بررسی کنید؛ برای مثال ابتدا دریافت کد، سپس نصب وابستگی‌ها و در نهایت اجرای تست‌ها را ارزیابی کنید. این روش کمک می‌کند منشأ خطا را دقیق‌تر شناسایی کنید و از تغییرات غیرضروری در کل Workflow جلوگیری شود.

برای مطالعه توصیه‌های امنیتی بیشتر، مستندات رسمی GitHub درباره روش‌های امن استفاده از GitHub Actions منبع مناسبی است .

 

چه زمانی استفاده از GitHub Actions برای پروژه شما ارزشمند است؟

استفاده از GitHub Actions زمانی بیشترین فایده را دارد که بخشی از فرایند توسعه نرم‌افزار به‌صورت تکراری انجام می‌شود و بتوان آن را با مجموعه‌ای از دستورها و مراحل مشخص خودکار کرد. اجرای تست‌ها پس از ثبت تغییرات، بررسی کد هنگام ایجاد Pull Request و آماده‌سازی نسخه‌های جدید از نمونه‌های رایج این کاربرد هستند.

با این حال، خودکارسازی همه مراحل برای هر پروژه‌ای ضروری نیست. انتخاب این ابزار باید بر اساس اندازه پروژه، تعداد اعضای تیم، نوع فعالیت‌ها و نیازهای فرایند توسعه انجام شود.

 

چه پروژه‌هایی بیشتر از GitHub Actions استفاده می‌کنند؟

این ابزار می‌تواند برای طیف گسترده‌ای از پروژه‌های نرم‌افزاری مفید باشد؛ از پروژه‌های شخصی و کوچک گرفته تا مخازن بزرگ تیمی.

برای مثال:

  • پروژه‌های Python: اجرای خودکار تست‌ها، بررسی کیفیت کد و آماده‌سازی بسته‌های نرم‌افزاری.
  • پروژه‌های JavaScript و وب: نصب وابستگی‌ها، اجرای تست‌ها و Build نسخه نهایی.
  • پروژه‌های دارای API: اجرای تست‌های مرتبط با عملکرد و صحت پاسخ سرویس‌ها.
  • پروژه‌های کانتینری: ساخت و بررسی Imageهای Docker و آماده‌سازی آن‌ها برای انتشار.
  • پروژه‌های تیمی: بررسی خودکار تغییرات هنگام ایجاد Pull Request و کاهش خطاهای ناشی از ادغام کدها.

 

چه زمانی بهتر است از خودکارسازی استفاده کنیم؟

اگر اجرای یک فرایند به‌صورت دستی زمان‌بر است، مرتب تکرار می‌شود یا احتمال فراموش‌شدن یکی از مراحل آن وجود دارد، می‌توان بررسی کرد که آیا امکان خودکارسازی آن با GitHub Actions وجود دارد یا خیر.

برای مثال، اگر توسعه‌دهنده هر بار پس از تغییر کد مجبور باشد وابستگی‌ها را نصب کند، تست‌ها را اجرا کند و نتیجه را بررسی کند، تعریف یک Workflow می‌تواند این مراحل را به‌صورت منظم انجام دهد.

در مقابل، اگر پروژه بسیار ساده باشد، تغییرات کمی داشته باشد و فرایند تست یا انتشار آن پیچیدگی خاصی نداشته باشد، ممکن است راه‌اندازی یک ساختار خودکار گسترده در ابتدا ارزش زمانی کافی ایجاد نکند.

 

آیا GitHub Actions جایگزین ابزارهای دیگر CI/CD است؟

GitHub Actions بسیاری از نیازهای خودکارسازی توسعه نرم‌افزار را پوشش می‌دهد؛ اما این موضوع به معنای برتری آن برای تمام پروژه‌ها یا حذف نیاز به سایر ابزارها نیست.

انتخاب ابزار CI/CD به عواملی مانند زیرساخت، نوع مخزن کد، نیازهای امنیتی، امکانات موردنیاز تیم و هزینه نگهداری بستگی دارد.

مزیت مهم GitHub Actions برای پروژه‌هایی که کد آن‌ها در GitHub نگهداری می‌شود، یکپارچگی آن با مخزن، Pull Requestها و سایر قابلیت‌های این پلتفرم است. به همین دلیل، می‌توان بسیاری از فرایندهای توسعه را بدون نیاز به راه‌اندازی یک سامانه مستقل برای اجرای Workflow مدیریت کرد.

 

از اجرای تست تا انتشار؛ چطور از GitHub Actions استفاده کنیم؟

GitHub Actions راهکاری برای خودکارسازی وظایف تکراری در چرخه توسعه نرم‌افزار است. با تعریف Workflowهای مناسب می‌توان اجرای تست‌ها، بررسی تغییرات، ساخت نسخه پروژه و حتی انتشار آن را بدون انجام مکرر مراحل دستی مدیریت کرد.

برای شروع، لازم نیست یک فرایند پیچیده طراحی کنید. می‌توانید ابتدا یک Workflow ساده برای اجرای تست‌های پروژه بسازید و پس از اطمینان از عملکرد صحیح آن، مراحل دیگری مانند Build و Deployment را به آن اضافه کنید.

اگر پروژه شما در GitHub نگهداری می‌شود و بخشی از فرایند توسعه آن به‌صورت تکراری انجام می‌شود، بررسی قابلیت‌های GitHub Actions می‌تواند نقطه شروع مناسبی برای بهبود سرعت، نظم و قابلیت اطمینان فرایند توسعه باشد.

مهم‌تر از خودکارسازی همه‌چیز، طراحی Workflowهایی است که واقعاً به نیاز پروژه پاسخ می‌دهند و از نظر امنیت، دسترسی‌ها و نحوه انتشار نیز به‌درستی مدیریت شده‌اند.

 

سؤالات متداول درباره GitHub Actions

_GitHub Actions چیست و چه کاربردی دارد؟

GitHub Actions ابزاری برای خودکارسازی فرایندهای توسعه نرم‌افزار است. با استفاده از آن می‌توان وظایفی مانند اجرای تست، ساخت نسخه پروژه، بررسی کد و انتشار نرم‌افزار را بر اساس رویدادهای مشخص یا به‌صورت دستی اجرا کرد.

 

_آیا GitHub Actions رایگان است؟

GitHub Actions برای مخازن عمومی و خصوصی قابل استفاده است؛ اما میزان استفاده رایگان و محدودیت‌ها به نوع مخزن، پلن حساب و نوع Runner بستگی دارد. برای مخازن خصوصی، سهمیه استفاده و هزینه احتمالی مصرف بیشتر باید بر اساس شرایط پلن بررسی شود.

 

_تفاوت GitHub Actions با GitHub چیست؟

GitHub پلتفرمی برای میزبانی مخازن کد، مدیریت نسخه‌ها و همکاری توسعه‌دهندگان است. در مقابل، GitHub Actions یکی از قابلیت‌های این پلتفرم برای خودکارسازی وظایف و فرایندهای توسعه نرم‌افزار محسوب می‌شود.

 

_Workflow در GitHub Actions چیست؟

Workflow مجموعه‌ای از دستورها و وظایف خودکار است که در یک فایل YAML تعریف می‌شود. این فایل مشخص می‌کند فرایند در چه شرایطی اجرا شود، چه Jobهایی داشته باشد و هر Job شامل چه Stepهایی باشد.

 

_تفاوت Job و Step در GitHub Actions چیست؟

Job یک واحد کاری مستقل در Workflow است که روی یک Runner اجرا می‌شود و می‌تواند شامل چند Step باشد. در مقابل، Step یک مرحله مشخص از اجرای Job است که معمولاً یک دستور یا Action را اجرا می‌کند.

 

_Runner در GitHub Actions چه کاری انجام می‌دهد؟

Runner محیطی است که Jobهای Workflow روی آن اجرا می‌شوند. GitHub Runnerهای میزبانی‌شده ارائه می‌دهد و همچنین امکان استفاده از Runnerهای شخصی یا Self-hosted را فراهم می‌کند.

 

_آیا می‌توان از GitHub Actions برای اجرای تست‌های Python استفاده کرد؟

بله. می‌توانید با تعریف یک Workflow، محیط Python را آماده کنید، وابستگی‌های پروژه را نصب کنید و ابزارهایی مانند pytest را برای اجرای تست‌ها به کار ببرید.

 

_فایل Workflow در GitHub Actions کجا قرار می‌گیرد؟

فایل‌های Workflow باید در پوشه .github/workflows/ داخل مخزن GitHub قرار بگیرند. این فایل‌ها با فرمت YAML و پسوندهایی مانند .yml یا .yaml ذخیره می‌شوند.

 

_آیا GitHub Actions برای انتشار خودکار وب‌سایت مناسب است؟

بله. با توجه به نوع پروژه و زیرساخت مقصد می‌توان Workflowهایی برای Build و انتشار وب‌سایت تعریف کرد. البته برای استقرار روی سرور یا سرویس میزبانی، باید دسترسی‌ها، ابزارهای انتقال و تنظیمات مقصد نیز به‌درستی پیکربندی شوند.

 

_Secrets در GitHub Actions چه کاربردی دارد؟

Secrets برای نگهداری اطلاعات محرمانه مانند توکن‌ها، رمزهای عبور و کلیدهای دسترسی استفاده می‌شود. با این قابلیت می‌توان اطلاعات حساس را بدون نوشتن مستقیم آن‌ها در فایل Workflow، هنگام اجرای مراحل موردنیاز در اختیار Jobها قرار داد.

 

_آیا برای استفاده از GitHub Actions باید برنامه‌نویسی بلد باشیم؟

برای ساخت Workflowهای ساده، آشنایی اولیه با YAML و دستورات خط فرمان کافی است. اما طراحی فرایندهای پیچیده‌تر، نوشتن اسکریپت‌های اختصاصی و تنظیم استقرار پروژه به دانش فنی بیشتری در زمینه برنامه‌نویسی و مدیریت زیرساخت نیاز دارد.

نظرات

مطالب مشابه

پرتقال

بهمن 1396 بود که تولید فیلم آموزشی فارسی زبان را شروع کردیم و مفتخریم این روز ها عنوان یکی از بزرگترین و معتبر ترین وب سایت های آموزش ویدئویی کشور از دید شما کاربران عزیز را به خود اختصاص داده ایم. صدها مدرس متخصص و هزاران ویدئو آموزشی با کیفیت برای شما فراهم کرده ایم تا لحظات و خاطرات آینده ساز و آرامش بخشی را با آموزش های ما تجربه کنید.

درباره پرتقال
  • telegram
  • instagram
enamadپروانه نشر دیجیتال

کلیه حقوق مادی و معنوی این وبسایت متعلق به گروه آموزشی پرتقال است. ضوابط حاکم بر وبسایت پرتقال، مبتنی بر قوانین جاری جمهوری اسلامی ایران است.

Porteqali.com All Rights Reserved. Copyright 2026 ©